Ruda może przemieszczać się z urządzeń do kruszenia, przesiewania lub suszenia do magazynu przed transportem ciężarówką do zakładu przetwórstwa minerałów.
Podczas tej trasy worek FIBC może być napełniany, podnoszony, kładziony na ziemi, ładowany do pojazdu, narażony na wibracje drogowe i ponownie podnoszony w miejscu docelowym.
Dlatego na worek wpływa więcej niż tylko statyczna waga rudy. Hamowanie, skręcanie, powtarzające się podnoszenie, wibracje drogowe i kontakt między sąsiednimi workami mogą zmieniać siły działające na tkaninę, szwy i pętle nośne.
Worek FIBC do transportu rudy powinien być oceniany pod kątem stanu materiału, konstrukcji korpusu, sprzętu podnoszącego, narażenia na wilgoć, rozmieszczenia w pojeździe i kontroli przed wysyłką.
Kruszona ruda, przesiewane granulaty, proszek mineralny i wilgotny materiał nie powinny automatycznie używać tej samej konfiguracji opakowania.
Duże lub ostrokrawędziowe cząstki mogą ocierać się o korpus podczas napełniania i wibracji drogowych. Może to zwiększyć ryzyko lokalnego ścierania i przebicia.
Wysokość upadku powinna być kontrolowana podczas napełniania, a reprezentatywna próba materiału powinna zostać przeprowadzona w przypadku obecności ostrych cząstek.
Drobny proszek mineralny może wydostawać się przez tkane szczeliny lub otwory po igle. Ciągłe wibracje na długiej trasie transportowej mogą również przesuwać drobne cząstki w kierunku szwów korpusu.
Tkanina powlekana, wkładka PE lub szwy odporne na przesiewanie powinny być oceniane pod kątem wielkości cząstek i dopuszczalnego poziomu wycieku.
Należy również sprawdzić zawartość wilgoci. Niepowlekany worek FIBC nie ma zweryfikowanej wodoodporności i nie powinien być traktowany jako opakowanie szczelne dla materiału zawierającego wolną wodę.
Ruda często ma dużą gęstość nasypową. Worek może osiągnąć swój limit wagowy, zanim zostanie wykorzystana pełna objętość korpusu.
Każdy worek powinien być napełniany za pomocą systemu wagowego. Wizualny poziom napełnienia nie powinien być jedyną metodą określania, kiedy napełnianie musi się zakończyć.
Dla odniesienia, jedna konfiguracja worka FIBC na 1200 kg minerałów wykorzystuje wymiary nominalne 90 × 90 × 90 cm i niepowlekaną tkaninę o gramaturze 180 g/m².
Wytrzymałość tkaniny w kierunku osnowy i wątku jest określona na ≥1600 N. Te wartości stanowią wymagania na poziomie materiału, ale nie ustanawiają samodzielnie kompletnego współczynnika bezpieczeństwa worka.
Należy również zmierzyć wymiary napełnionego worka. Wymiary nominalne opisują specyfikację pustego worka, podczas gdy korpus może się rozszerzać po załadowaniu.
Rzeczywiste wymiary napełnionego worka wpływają na wybór palety, rozmieszczenie w pojeździe, przestrzeń magazynową i prześwity podczas rozładunku.
Worki FIBC na rudę są zazwyczaj ładowane i rozładowywane za pomocą wózków widłowych lub innych odpowiednich systemów podnoszenia. Ilość, pozycja i efektywna wysokość pętli muszą pasować do sprzętu.
Produkt referencyjny wykorzystuje cztery miękkie pętle nośne po bokach. Specyfikacja pętli to 7 × 145 cm, z liniową wagą 50 g/m i określoną wytrzymałością ≥18000 N.
Znaczenie pomiaru 145 cm powinno być potwierdzone jako wymiar produkcyjny lub cięty. Nie powinno być automatycznie opisywane jako efektywna wysokość pętli.
Wszystkie wyznaczone pętle powinny być używane podczas obsługi. Podnoszenie napełnionego worka z czterema pętlami przy użyciu tylko jednej lub dwóch pętli zmienia zamierzone rozłożenie obciążenia i może zwiększyć lokalne siły.
Widły wózka widłowego powinny być gładkie i wolne od zadziorów lub ostrych krawędzi. Powinny być wyjmowane dopiero po pełnym podparciu worka i zwolnieniu obciążenia z pętli.
Napełnione worki FIBC powinny być ustawione tak, aby ograniczyć ruch podczas hamowania, skręcania i wibracji drogowych.
Podłoga pojazdu powinna być równa i wolna od śrub, metalowych krawędzi, kamieni i innych przedmiotów, które mogłyby przebić lub zetrzeć korpus.
Jeśli używane są palety, sprawdź, czy nie ma połamanych desek, wystających gwoździ i szczelin, które mogłyby stworzyć skoncentrowane punkty podparcia.
Zabezpieczenia powinny ograniczać ruch bez wcinania się w korpus lub ściskania pętli nośnych. Wąski pas wywierający wysokie lokalne ciśnienie może uszkodzić tkaninę.
Układanie nie powinno być ustalane wyłącznie na podstawie widocznego kształtu napełnionych worków. Tam, gdzie nie ma projektu układania ani dowodów testowych, wielopoziomowe układanie nie powinno być uważane za odpowiednie.
Standardowa niepowlekana tkanina nie ma zweryfikowanej wydajności bariery przeciwwilgociowej. Deszcz wpadający do worka może zmienić wagę netto, zachowanie przepływu i późniejszy stan rozładunku rudy.
Otwarte pojazdy, ładowanie na zewnątrz i długie okresy oczekiwania mogą wymagać osłon przeciwdeszczowych, wkładki lub zweryfikowanego powlekanego worka FIBC.
Etykiety powinny identyfikować rudę, gatunek, partię produkcyjną i wagę netto zgodnie z wymaganiami zamówienia.
Wyraźna identyfikacja jest szczególnie ważna, gdy różne gatunki cząstek lub rodzaje minerałów są transportowane w tym samym pojeździe lub przechowywane w tym samym magazynie.
Tam, gdzie materiał jest klasyfikowany jako towar niebezpieczny, należy oddzielnie potwierdzić odpowiedni kod opakowania ONZ, dokumenty testowe i zgodne oznaczenia.
Przed załadunkiem należy sprawdzić korpus pod kątem dziur, nacięć, nadmiernego ścierania i otwartych szwów. Obszary mocowania pętli nie powinny wykazywać zerwanej nici, niekompletnego szycia ani widocznych uszkodzeń tkaniny.
Wszystkie cztery pętle powinny być obecne i wolne od nacięć, silnego ścierania, węzłów i trwałego odkształcenia. Wyraźna różnica w długości pętli wymaga dodatkowego zbadania przed podniesieniem.
Należy również sprawdzić rzeczywistą wagę napełnienia, etykietę, zamknięcie górne i wymiary napełnionego worka. Jeśli wymagana jest wkładka, należy potwierdzić, że jest ona nieuszkodzona i prawidłowo zamknięta.
W przypadku transportu na długie dystanse, zdjęcia z załadunku, zapisy partii i wyniki kontroli mogą stanowić podstawę do porównania ze stanem opakowania w miejscu docelowym.
