Erts kan vanuit breek-, zeef- of droogapparatuur naar opslag worden verplaatst voordat het per vrachtwagen naar een minerale verwerkingsinstallatie wordt getransporteerd.
Tijdens deze route kan een FIBC worden gevuld, opgetild, op de grond geplaatst, in een voertuig worden geladen, worden blootgesteld aan trillingen op de weg en opnieuw worden opgetild op de bestemming.
De zak wordt daarom beïnvloed door meer dan het statische gewicht van het erts. Remmen, bochten, herhaaldelijk tillen, trillingen op de weg en contact tussen aangrenzende zakken kunnen de krachten op de stof, naden en hijslussen veranderen.
Een FIBC voor ertstransport moet worden geëvalueerd op basis van de materiaaltoestand, de constructie van de zak, de hijsapparatuur, blootstelling aan vocht, de opstelling van het voertuig en de inspectie voor verzending.
Gekneusd erts, gezeefde granulaten, mineraalpoeder en vochtig materiaal mogen niet automatisch dezelfde verpakkingsconfiguratie gebruiken.
Grote of scherpe deeltjes kunnen tijdens het vullen en door trillingen op de weg tegen de zak schuren. Dit kan lokale slijtage en lekrisico's verhogen.
De valhoogte moet tijdens het vullen worden gecontroleerd en een representatieve materiaalproef moet worden uitgevoerd wanneer er scherpe deeltjes bij betrokken zijn.
Fijn mineraalpoeder kan ontsnappen door geweven openingen of naainaaldgaten. Continue trillingen op een lange transportroute kunnen ook fijne deeltjes naar de naden van de zak verplaatsen.
Gecoate stof, een PE-liner of lekbestendige naden moeten worden geëvalueerd op basis van de deeltjesgrootte en het toegestane lekkagepeil.
Het vochtgehalte moet ook worden gecontroleerd. Een ongecoate FIBC heeft geen geverifieerde waterdichte prestaties en mag niet worden behandeld als lekvrije verpakking voor materiaal met vrij water.
Erts heeft vaak een hoge bulkdichtheid. Een zak kan zijn gewichtslimiet bereiken voordat het volledige zakvolume is gebruikt.
Elke zak moet worden gevuld met een weegsysteem. Het visuele vulniveau mag niet de enige methode zijn om te bepalen wanneer het vullen moet stoppen.
Ter referentie, een 1200 kg minerale FIBC-configuratie gebruikt nominale afmetingen van 90 x 90 x 90 cm en 180 g/m² ongecoate stof.
De sterkte van de schering- en inslagstof is beide gespecificeerd op ≥1600 N. Deze cijfers bieden vereisten op materiaalniveau, maar stellen geen onafhankelijke, volledige veiligheidsfactor voor de zak vast.
De afmetingen van de gevulde zak moeten ook worden gemeten. De nominale afmetingen beschrijven de ongevulde specificatie, terwijl de zak na het laden kan uitzetten.
Werkelijke gevulde afmetingen beïnvloeden de palletkeuze, de voertuigopstelling, de magazijnruimte en de speling tijdens het lossen.
Erts FIBC's worden vaak geladen en gelost met vorkheftrucks of andere geschikte hijssystemen. Lushoeveelheid, positie en effectieve hoogte moeten overeenkomen met de apparatuur.
Het referentieproduct gebruikt vier zachte hijslussen aan de zijkant. De lus specificatie is 7 x 145 cm, met een lineair gewicht van 50 g/m en een gespecificeerde sterkte van ≥18000 N.
De betekenis van de 145 cm meting moet worden bevestigd als een productie- of snijafmeting. Het mag niet automatisch worden beschreven als de effectieve lushoogte.
Alle aangewezen lussen moeten tijdens het hanteren worden gebruikt. Het tillen van een gevulde vier-lus zak met slechts één of twee lussen verandert de beoogde lastverdeling en kan lokale krachten verhogen.
Vorkheftruck tanden moeten glad zijn en vrij van bramen of scherpe randen. Ze mogen pas worden verwijderd nadat de zak volledig is ondersteund en de belasting op de lussen is vrijgegeven.
Gevulde FIBC's moeten zo worden geplaatst dat beweging tijdens remmen, bochten en trillingen op de weg wordt beperkt.
De voertuigvloer moet vlak zijn en vrij van schroeven, metalen randen, stenen en andere voorwerpen die de zak kunnen doorboren of schuren.
Indien pallets worden gebruikt, controleer dan op gebroken planken, uitstekende spijkers en openingen die geconcentreerde steunpunten kunnen creëren.
Spanbanden moeten beweging beperken zonder in de zak te snijden of de hijslussen samen te drukken. Een smalle band die hoge lokale druk uitoefent, kan de stof beschadigen.
Stapelen mag niet alleen worden bepaald door de zichtbare vorm van de gevulde zakken. Waar geen stapelontwerp of testbewijs beschikbaar is, mag meerlaags stapelen niet als geschikt worden beschouwd.
Standaard ongecoate stof heeft geen geverifieerde vochtbarrièreprestaties. Regen die de zak binnendringt, kan het nettogewicht, het stromingsgedrag en de daaropvolgende lossingsconditie van het erts veranderen.
Open voertuigen, buiten laden en lange wachttijden kunnen weerhoezen, een liner of een geverifieerde gecoate FIBC vereisen.
Etiketten moeten het erts, de kwaliteit, het product batchnummer en het nettogewicht identificeren volgens de ordervereisten.
Duidelijke identificatie is bijzonder belangrijk wanneer verschillende kwaliteiten deeltjes of mineralen in hetzelfde voertuig worden vervoerd of in hetzelfde magazijn worden opgeslagen.
Indien het materiaal als gevaarlijke goederen is geclassificeerd, moeten de toepasselijke UN-verpakkingscode, testdocumenten en conforme markeringen afzonderlijk worden bevestigd.
Inspecteer vóór het laden de zak op gaten, sneden, overmatige slijtage en open naden. Lusbevestigingsgebieden mogen geen gebroken draad, onvolledige stiksels of zichtbare stoftschade vertonen.
Alle vier de lussen moeten aanwezig zijn en vrij van sneden, ernstige slijtage, knopen en permanente vervorming. Een duidelijk verschil in luslengte vereist nader onderzoek vóór het tillen.
Het werkelijke vulgewicht, het etiket, de sluiting aan de bovenkant en de gevulde afmetingen moeten ook worden gecontroleerd. Indien een liner vereist is, controleer dan of deze onbeschadigd is en correct is gesloten.
Voor transport over lange afstanden kunnen laadfofoto's, batchrecords en inspectieresultaten ondersteuning bieden voor vergelijking met de verpakkingsconditie op de bestemming.